Weer thuis…

Gelukkig is de toestand van Thea weer zodanig snel verbeterd (bloeddruk en hartslag weer normaal)  dat wij (Sander en ik) haar voor de kerst hebben mogen ophalen uit het ziekenhuis. Uit het onderzoek is gebleken dat zij woensdag een epileptische aanval heeft gehad. Mede als gevolg daarvan is haar hart gaan fibrilleren. Gelukkig kon een CVA al snel worden uitgesloten, we waren bang voor nog meer schade. De medicijnen zijn nu herzien, er is o.a. Acenocoumarol en Keppra bijgekomen, 2 andere medicijnen zijn geschrapt. Ik heb voor de toekomst een soort van doe het zelf medicijnkit gekregen om Thea in een voorkomend geval uit een epileptische aanval te halen. Thea wordt vanaf nu ook gevolgd door de trombosedienst, een geruststellend iets voor ons. Als voorlopig gevolg is Thea qua zelfvertrouwen in haar zelfstandig bewegen weer enige maanden teruggevallen. Dat wordt vanaf nu ’s nachts weer meelopen naar de wc etc., ik heb het er graag voor over.  We gaan er weer optimistisch tegenaan, blijkbaar is dat bij mij een ingebakken eigenschap, laat ik dat maar koesteren. We gaan 1e kerstdag bij Sander en Tarita met zijn allen eten, hebben veel producten (halffabrikaten) bij AH ingeslagen. Sander noemt dit geen koken, maar assembleren, het zal toch wel smaken denk ik. Tussendoor spelen we nog even een kleine competitie op de  Xbox kinect, ik heb er evenals vorig jaar nog een prijsje aan verbonden. Ik heb Tarita toegezegd dat we haar huis weer spic en span achterlaten, dus we hebben geprobeerd zo veel mogelijk stresscomponenten te elimineren. Nogmaals fijne kerstdagen voor een ieder!